ในวันที่ทุกอย่างแพงขึ้น แต่เป้าหมายลดไม่ได้ องค์กรควรตัดอะไร และควรรักษาอะไรไว้?
เมื่อทรัพยากรน้อยลง แต่งานและความคาดหวังยังสูงขึ้น การลดต้นทุนอย่างเดียวอาจไม่ใช่คำตอบ องค์กรที่ไปต่อได้อาจไม่ใช่องค์กรที่ตัดได้มากที่สุด แต่คือองค์กรที่รู้ว่าอะไรควรลด อะไรควรรักษา และอะไรที่ยังต้องลงทุนต่อ เพื่อให้วันนี้อยู่รอด และวันข้างหน้ายังแข่งขันได้
ผมเชื่อว่าหลายองค์กรกำลังอยู่ในสถานการณ์คล้าย ๆ กัน คือ ทุกอย่างแพงขึ้น แต่เป้าหมายลดลงไม่ได้
งานต้องได้เท่าเดิม บางทีก็ต้องดีกว่าเดิม ในขณะที่ทรัพยากรที่มีให้น้อยลง
ทีมก็ยังเท่าเดิม แต่ความคาดหวังสูงขึ้น
งบประมาณถูกคุมเข้มขึ้น แต่โจทย์กลับยากขึ้นเรื่อย ๆ
สิ่งที่ผมได้ยินบ่อยมากจากหลายทีมคือ...
“ทำไมทุกอย่างมันต้องมากขึ้น ในขณะที่เรามีให้น้อยลง?”
และความอึดอัดจริง ๆ ไม่ได้อยู่ที่งานหนักขึ้นอย่างเดียว แต่อยู่ที่เงื่อนไขถูกทำให้ตึงขึ้นทุกด้านพร้อมกัน
จะใช้เงินก็ต้องคิดให้เยอะ
จะตัดสินใจก็ต้องระวัง
จะทำเร็วก็กลัวพลาด
จะทำช้าก็กลัวไม่ทัน
และไม่ชัวร์เลยว่า ปัญหานี้จะอยู่กับเราสั้นหรือยาว หรือกำลังจะกลายเป็น New Normal อีกครั้งของการทำงาน
ปัญหาไม่ใช่แค่ “ต้องตัด” แต่คือ “ต้องรู้ว่าควรตัดอะไร”
สิ่งที่ผมเริ่มเห็นและค่อนข้างน่ากังวลคือ หลายองค์กรรีบตัดทุกอย่าง ก่อนที่จะได้คิดให้ชัดว่า...
“อะไรควรตัดกันแน่?”
ตัดค่าใช้จ่าย
ตัดโครงการ
ตัดคน
แต่ยังไม่ได้ตอบตัวเองให้ชัดเลยว่า...
อะไรคือสิ่งที่ต้องเก็บไว้?
และอะไรคือสิ่งที่ปล่อยได้จริง ๆ?
องค์กรที่ไปต่อได้ ไม่ใช่องค์กรที่ลดต้นทุนเก่งที่สุด แต่คือองค์กรที่ เลือกเกมถูก ว่าจะเริ่มจากตรงไหน และจะค่อย ๆ ขยับยังไง โดยที่ไม่ทำให้ตัวเองแผ่วในระยะยาว
ถ้าเรียงเป็นลำดับ ผมมองว่ามันมีอยู่ 5 แนวทางหลัก ที่องค์กรส่วนใหญ่ต้องเจอ
แนวทางที่ 1: Quick Wins
จุดเริ่มต้นมันไม่ใช่การไปแตะต้นทุนใหญ่ ๆ ในทันที แต่คือการกลับมาดูสิ่งเล็ก ๆ ที่รั่วอยู่ทุกวันนี่แหละครับ
ต้นทุนพวกนี้เราไม่ค่อยได้ใส่ใจเท่าไหร่
พวกค่าใช้จ่ายเล็ก ๆ น้อย ๆ พฤติกรรมบางอย่างที่ดูเหมือนไม่มีอะไร แต่พอรวม ๆ กันแล้ว กลายเป็นเงินก้อนใหญ่
องค์กรที่ทำตรงนี้ได้ดี ไม่ได้แค่ประหยัดเงิน แต่กำลังสร้าง Mindset ใหม่ ให้ทั้งทีมว่า...
ในวันที่สถานการณ์มันยาก ทุกคนต้องช่วยกันจริง ๆ
แนวทางที่ 2: Operational Efficiency
พอหยุดการรั่วไหลได้แล้ว สิ่งที่ต้องทำต่อคือกลับมาดูว่า...
“วิธีทำงานของเรา ยังเหมาะอยู่ใช่มั้ย?”
หลายครั้งปัญหาไม่ได้อยู่ที่คนครับ แต่เป็นเพราะ วิธีทำงานนี่แหละที่แพงเกินไป
มีขั้นตอนที่ไม่จำเป็น
ใช้เวลาไปกับสิ่งที่ไม่สร้างผลลัพธ์
หรือทำแบบเดิม เพราะเราเคยชิน
การปรับตรงนี้ไม่ใช่การให้คนทำงานหนักขึ้น แต่คือ...
ทำให้ได้ผลลัพธ์ที่ดีขึ้น ในต้นทุนที่ต่ำลง
ซึ่งถ้าทำดี ๆ จะเห็นผลค่อนข้างเร็วเลย
แนวทางที่ 3: Strategic Cost Cutting
ถ้าสถานการณ์ยังยืดยาวไปต่ออีก ถึงเวลาที่ต้องเริ่มมาดูเรื่องที่ใหญ่ขึ้น โดยเฉพาะเรื่องกำลังคนครับ
แต่สิ่งสำคัญคือ...
อย่าคิดแค่ว่าจะตัดอะไร แต่ต้องคิดว่าอะไรคือสิ่งที่ต้องรักษาไว้ด้วย
เพราะถ้าตัดเร็วเกินไป พอสถานการณ์กลับมา เราอาจไม่มีแรงพอจะกลับไปแข่งกับใครได้อีก
องค์กรที่คิดรอบ จะพยายามยืดเวลาให้ได้มากที่สุด เพื่อรักษาระดับความสามารถในการแข่งขันของตัวเองเอาไว้
แนวทางที่ 4: Empathy & Support
อีกเรื่องที่ผมคิดว่าสำคัญมาก แต่หลายที่เผลอมองข้ามไป คือเรื่องของ ความรู้สึกของคนครับ
เพราะวิกฤตมันไม่ได้กระทบแค่บริษัท แต่กระทบชีวิตของพนักงานโดยตรงเลย
องค์กรที่ยังทำให้คนรู้สึกว่า...
“เราไม่ทิ้งกัน”
จะได้แรงใจกลับมาเยอะมาก
ในขณะที่องค์กรที่โฟกัสแต่ตัวเลขอย่างเดียว จะได้แค่การทำงานแบบประคองตัวให้รอดเท่านั้น
ซึ่งในช่วงเวลายาก ๆ ความต่างมันชัดมากครับ
แนวทางที่ 5: Hard Decision
จะมีบางจุดที่เราเลี่ยงไม่ได้ ที่ต้องตัดสินใจในเรื่องที่ไม่มีใครอยากทำ
ไม่ว่าจะเป็นการหยุดบางอย่าง หรือการเปลี่ยนแปลงที่กระทบกับคนโดยตรง
ตรงนี้แหละคือจุดที่ ความเป็นผู้นำสำคัญที่สุด
เพราะสิ่งที่เสียหายง่ายที่สุด ไม่ใช่ตัวเลข
แต่คือ...
“ความเชื่อมั่น”
วิธีการสื่อสาร
วิธีการตัดสินใจ
ความโปร่งใส
และความยุติธรรม
จะเป็นตัวกำหนดว่า องค์กรจะยังไปต่อได้หรือไม่
เกมนี้ไม่ใช่แค่เรื่องของการประหยัด แต่คือเกมของการเลือกให้ถูก
ผมยังมองว่า เกมนี้ไม่ใช่แค่เรื่องของการประหยัด แต่คือ เกมของการเลือกให้ถูก
องค์กรที่ไปต่อได้ ไม่ใช่องค์กรที่ลดได้เยอะที่สุด
แต่คือองค์กรที่รู้ว่า...
อะไรควรลด
อะไรควรรักษา
และอะไรที่ยังต้องลงทุนต่อ
และที่สำคัญคือ ทำให้คนทั้งองค์กรเข้าใจตรงกันว่า...
ทุกอย่างที่เราทำวันนี้ ไม่ได้ทำเพื่อแค่ให้รอด
แต่เพื่อให้เรายังมีโอกาสไปต่อ และยังชนะได้ ในวันที่สถานการณ์กลับมาเป็นปกติได้อีกครั้ง
